ایمپلنت پانچ چیست؟ مزایا، معایب و تفاوت با ایمپلنت معمولی

۱. معاینه بیمار

در اولین مرحله دندانپزشک باید وضعیت دهان و دندان های بیمار را ارزیابی کرده و با توجه به عکس های سی تی اسکن بافت لثه و استخوان فک او را بررسی کند. در صورتی که بیمار کاندید مناسبی برای ایمپلنت دندان پانچ باشد، روند درمان آغاز می شود.

۲. کاشت پایه ایمپلنت

جراح با استفاده از بی حسی موضعی لثه را بی حس کرده و سپس با کمک دستگاه مخصوص پانچ سوراخی در فک ایجاد می کند. پانچ ها با قطر و اندازه متفاوتی طراحی شده اند و جراح با توجه به شرایط دندان مناسب ترین سایز را انتخاب می نماید.

۳. قرار دادن روکش موقت

زمانی که پایه ایمپلنت دندان داخل استخوان فک قرار بگیرد، جراح یک روکش موقت روی آن نصب می کند.

۴. دوره نقاهت

پس از نصب روکش موقت مدتی زمان می برد تا لثه ترمیم شود و ایمپلنت دندان به استخوان فک جوش بخورد. این مدت با توجه به شرایط بیمار می تواند چند هفته تا چند ماه زمان ببرد.

۵. قرار دادن روکش دائمی

زمانی که استخوان فک به ایمپلنت جوش بخورد، جراح روکش موقت را برداشته و روکش دائمی را روی پایه نصب می کند.

• با کمک ایمپلنت دندان پانچ می توان از تحلیل استخوان فک جلوگیری کرد.
• تکنیک پانچ روشی غیر تهاجمی بوده و لثه برش داده نمی شود.
• کبودی ناشی از ایمپلنت پانچ بسیار کم بوده و خونریزی آن بسیار محدود است.
• این ایمپلنت فوری بوده و تمامی مراحل آن طی یک جلسه انجام می شود.
• کوتاه تر بودن دوره نقاهت آن نسبت به ایمپلنت های معمولی از دیگر مزایای ایمپلنت های پانچ است.
• در این روش به بافت لثه و استخوان فک آسیب بسیار کمی وارد می شود.
• روش پانچ فاقد پوسیدگی بوده و به دندان های مجاور آسیب نمی زند.

• هنگام ایمپلنت دندانپزشک نمی تواند به محل قرارگیری پایه دید کامل داشته باشد.
• هزینه تکنیک پانچ نسبت به ایمپلنت دندان معمولی بیشتر است.
• جراحان بسیار کمی از این تکنیک استفاده می کنند.
• در صورت عدم مهارت جراح ممکن است به سینوس و یا عصب فک آسیب وارد شود.
• احتمال عفونت ایمپلنت پانچ بیشتر از ایمپلنت معمولی است.
• اگر جراح تخصص و مهارت کافی نداشته باشد به دندان های کناری و یا رگ های خونی دهان آسیب وارد می کند.
• در برخی مواقع بیمار با شل شدگی ایمپلنت دندان و یا عفونت آن روبرو می شود.
• کسانی که دچار مشکل سینوس هستند احتمالا پس از ایمپلنت دچار ناراحتی می شوند.

هفته اول

در ساعات ابتدایی پس از ایمپلنت دندان لازم است تا از محل کاشت دندان عکس گرفته شود. جراح با کمک عکس رادیولوژی بررسی می کند که آیا محل و موقعیت ایمپلنت مناسب است یا خیر؟

بعد از ایمپلنت دندان جراح داروهای ضد التهاب و آنتی بیوتیک تجویز می کند، که تا حد زیادی از عفونت و درد جلوگیری می کنند. بنابراین برای جلوگیری از هرگونه ناراحتی بهتر است داروهای تجویز شده را سر وقت مصرف نمایید. استفاده از غذاهای نرم و اجتناب از مصرف خوراکی های چسبنده و سفت از دیگر نکات مراقبتی پس از ایمپلنت هستند. اگر چند ساعت بعد از ایمپلنت با درد و تورم شدید مواجه شدید، حتما دندانپزشک خود را در جریان قرار دهید.

طولانی مدت

معاینات دوره ای پس از ایمپلنت دندان را فراموش نکنید. همچنین اگر با هرگونه مشکل برخورد کردید، به دندانپزشکی مراجعه نمایید. در صورتی که نکات مراقبتی را به درستی رعایت کنید، پس از 3 تا 6 ماه جراح روکش دائمی ایمپلنت شما را نصب می کند.

کاندیدای استفاده از ایمپلنت پانچی

ایمپلنت دندان پانچی با وجود مزایای زیادی که دارد، برای برخی از افراد گزینه مناسبی نیست. بنابراین پیش از آنکه بخواهید برای انجام این ایمپلنت اقدام نمایید، بررسی کنید که آیا کاندید مناسبی برای انجام آن هستید یا خیر؟

به طور کلی افرادی که بهداشت دهان و دندان خوبی دارند و از سلامت عمومی برخوردار هستند، می توانند این ایمپلنت را انجام دهند. همچنین کاندیدای ایمپلنت پانچی باید لثه های سالمی داشته باشند و حجم استخوان فک آن ها بتواند از ایمپلنت پشتیبانی کند. اگر از این مشخصات بهره مند هستید و به دنبال روشی کم تهاجمی و سریع برای کاشت دندان می باشید، تکنیک پانچ گزینه مناسبی برای شماست.