دندانپزشکی زیبایی، شاخهای پرطرفدار از دندانپزشکی است که با تلفیق هنر و علم، به بهبود ظاهر دندانها، لثهها، لبخند و به طور کلی زیبایی دهان فرد میپردازد. هدف اصلی در دندانپرشکی زیبایی، اصلاح و بهبود «طرح لبخند» است که نه تنها به دانش علمی، بلکه به دید هنری دقیق برای ایجاد تعادل و زیبایی نیاز دارد.
اگرچه بسیاری از درمانهای زیبایی، اختیاری هستند و از نظر پزشکی ضرورتی ندارند، اما اغلب مزایای سلامتی ثانویهای نیز به همراه دارند. این درمانها میتوانند به تقویت دندانها، بهبود عملکرد آنها و آسانتر کردن رعایت بهداشت دهان و دندان کمک کنند. دندانپزشکی زیبایی طیف وسیعی از مشکلات ظاهری از جمله بدرنگی، لبپریدگی، ترک، فواصل بین دندانی، نامرتبی و بدشکلی دندانها را برطرف میکند.
برای درک بهتر دندانپزشکی زیبایی، بهتر است تفاوت آن با سایر حوزههای دندانپزشکی را بدانیم:
انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) رسماً دندانپزشکی زیبایی را به عنوان یک تخصص مجزا به رسمیت نمیشناسد. با این حال، تخصصهای شناختهشدهای مانند ارتودنسی (Orthodontics) و پروتزهای دندانی (Prosthodontics) ارتباط تنگاتنگی با نتایج زیبایی دارند. دندانپزشکان زیبایی معمولاً کار خود را به عنوان دندانپزشک عمومی آغاز کرده و سپس دورههای آموزشی تکمیلی گستردهای را در زمینه اصول و روشهای زیبایی میگذرانند. سازمانهای حرفهای مانند آکادمی دندانپزشکی زیبایی آمریکا (AACD) و انجمن زیبایی دندان آمریکا (ASDA)، دورههای پیشرفته و اعتبارسنجی را در این زمینه ارائه میدهند. این رشته ریشههای تاریخی دارد و افرادی مانند نیول سیل جنکینز (Newell Sill Jenkins) به عنوان بنیانگذار دندانپزشکی زیبایی شناخته میشوند.
دندانپزشکی زیبایی برای افرادی مناسب است که از لبخند خود ناراضی هستند اما به طور کلی دندانها و لثههای سالمی دارند. بسیار مهم است که هرگونه مشکل زمینهای مانند پوسیدگی شدید، عفونت یا بیماری فعال لثه، قبل از شروع درمانهای زیبایی به طور کامل برطرف شود.
شما ممکن است کاندیدای خوبی باشید اگر دارای موارد زیر هستید:
رایجترین فلسفه در دندانپزشکی زیبایی این است که: محافظهکارانهترین گزینهها در اولویت قرار میگیرند. به طور خلاصه اولویتبندی مراحل و اقدامات در دندانپزشکی زیبایی به صورت زیر است:
تغییر رنگ (Recolor) ← جابجایی (Reposition) ← اصلاح فرم (Recontour) ← بازسازی (Restore).
یعنی که دندانپزشک زیبایی ابتدا تغییرات رنگی ساده (سفید کردن)، سپس حرکت دادن دندانها (ارتودنسی)، پس از آن اصلاحات جزئی در شکل دندان (فرمدهی مینا) و در نهایت قرار دادن ترمیمهایی مانند ونیر یا روکش را در نظر میگیرد.
طیف گستردهای از درمانها برای بهبود لبخند وجود دارد که اغلب به صورت ترکیبی به عنوان بخشی از فرآیند «طراحی لبخند» یا «اصلاح طرح لبخند» (Smile Makeover) استفاده میشوند.
یکی از سادهترین، رایجترین و کمهزینهترین درمانهای زیبایی است که برای از بین بردن لکههای ناشی از غذا، نوشیدنیها و سیگار طراحی شده و دندانها را چندین درجه سفیدتر میکند.
بلیچینگ در مطب (In-Office Bleaching): دندانپزشک از یک ژل سفیدکننده قوی استفاده میکند که گاهی با نور یا لیزر مخصوص فعال میشود تا در یک جلسه نتایج قابل توجهی ایجاد کند.
بلیچینگ در خانه (At-Home Bleaching): این روش شامل استفاده از تریهای سفارشی ساخته شده توسط دندانپزشک همراه با ژل حرفهای یا محصولات بدون نسخه (OTC) است. روشهای تحت نظارت دندانپزشک ایمنتر و مؤثرتر هستند.
ونیرها پوستههای نازک و سفارشی هستند که برای پوشاندن سطح جلویی دندانها طراحی شدهاند. آنها راهحلی عالی برای اصلاح بدرنگی، لبپریدگی، فواصل، نامرتبیهای جزئی و اشکال نامنظم هستند.
روکش یک «کلاهک» به شکل دندان است که به طور کامل روی دندان را میپوشاند. اگرچه اغلب برای اهداف ترمیمی و محافظت از دندان ضعیف یا شکسته استفاده میشود، روکشهای ساخته شده از موادی مانند سرامیک خالص (All-Ceramic) یا زیرکونیا برای بهبود شکل، اندازه، استحکام و ظاهر دندان نیز کاربرد زیبایی دارند، به ویژه زمانی که آسیب برای ونیر بیش از حد گسترده باشد.
اصلاح فرم لثه (لیفت لثه / افزایش طول تاج): این روش «لبخند لثهای» را با برداشتن بافت اضافی لثه اصلاح میکند تا سطح بیشتری از دندان نمایان شود و دندانها بلندتر و متناسبتر به نظر برسند. این کار را میتوان با جراحی سنتی یا با لیزر برای درد کمتر و بهبودی سریعتر انجام داد.
رنگدانهزدایی لثه (Gum Depigmentation): یک روش زیبایی برای روشن کردن رنگ لثههایی است که به طور طبیعی تیره هستند.
ارتودنسی دندانهای کج، شلوغی، فواصل و مشکلات بایت (مالاکلوژن) را اصلاح میکند. اگرچه یک درمان عملکردی است، اما مزیت اصلی زیبایی آن، داشتن دندانهای صاف است.
ارتودنسی و زیبایی: راهحلهای مدرن شامل الاینرهای شفاف (مانند اینویزالاین)، براکتهای سرامیکی (همرنگ دندان) و براکتهای لینگوال (که در پشت دندانها قرار میگیرند) است.
ارتوپدی فک و صورت (Dentofacial Orthopedics): مفهومی گستردهتر است که شامل استفاده از دستگاههای فانکشنال (مانند Herbst) در بیماران در حال رشد برای اصلاح رشد صورت و ناهنجاریهای فک میشود.
موفقیت ترمیمهای زیبایی به شدت به مواد مورد استفاده بستگی دارد.
این مواد پرکننده همرنگ دندان از مونومرهایی مانند Bis-GMA، UDMA و TEGMA تشکیل شدهاند که با ذرات فیلر مخلوط شدهاند. طبقهبندی آنها بر اساس اندازه فیلر (ماکروفیل، میکروفیل، هیبرید، نانوفیل) و خواص کاربردی (سیال، قابل تراکم) بر استحکام، قابلیت پولیش و کاربرد بالینی آنها تأثیر میگذارد. یک عیب قابل توجه انقباض پلیمریزاسیون (Polymerization Shrinkage) است که میتواند منجر به ریزنشت و پوسیدگی ثانویه شود.
این مواد بر اساس ریزساختارشان طبقهبندی میشوند.
سرامیکهای مبتنی بر سیلیکا (مانند لیتیوم دیسیلیکات): بسیار زیبا و شفاف هستند و خواص نوری مانند اپالسنس (Opalascence) دارند که مینای طبیعی را تقلید میکند. با این حال، شفافیت بالای آنها گاهی اوقات میتواند باعث شود در دهان خاکستری به نظر برسند.
آلومینا (Alumina): شفافیت بهتری نسبت به زیرکونیا اما کمتر از لیتیوم دیسیلیکات دارد.
زیرکونیا (Zirconia): به دلیل استحکام استثنایی خود شناخته شده است، اما فرمهای یکپارچه (Monolithic) آن میتوانند مات باشند. زیرکونیای روکششده (Veneered) زیبایی بهتری دارد اما خطر لبپریدگی لایه سرامیکی آن بیشتر است.
موادی مانند گلاس آینومر اصلاحشده با رزین (RMGIC) و کامپومرها (Compomers) ویژگیهای کامپوزیتها و گلاس آینومرها را برای کاربردهای زیبایی خاص ترکیب میکنند.
استاندارد طلایی برای جایگزینی دندانهای از دست رفته است. یک پست تیتانیومی با جراحی در استخوان فک قرار میگیرد و به عنوان ریشه دندان مصنوعی عمل میکند. سپس یک روکش با ظاهر طبیعی به آن متصل میشود و جایگزینی دائمی، باثبات و با حسی طبیعی ایجاد میکند که سلامت استخوان فک را حفظ میکند.
چالشهای زیبایی: زیباییشناسی ایمپلنت پیچیده است و شامل بازآفرینی پروفایل خروج طبیعی (Emergence Profile) تاج از لثه، مدیریت بافت نرم برای جلوگیری از ایجاد «مثلثهای سیاه» (Black Triangles) در فضای بین دندانها و اطمینان از عدم نمایان شدن اجزای فلزی از زیر لثههای نازک است.
یک یا چند دندان از دست رفته را با اتصال یک دندان مصنوعی به دندانهای طبیعی دو طرف فضای خالی جایگزین میکند.
اوردنچرها و پروتزهای پارسیل متحرک (RPDs): پروتزهایی هستند که برای جایگزینی دندانها در بیماران بیدندان کامل یا جزئی استفاده میشوند. طراحی آنها، با راهنمایی سیستمهایی مانند طبقهبندی کِنِدی (Kennedy Classification)، ملاحظات زیبایی و عملکردی را در بر میگیرد.
بازسازی بایت (Bite Reclamation): روشی برای بازگرداندن ارتفاع عمودی لبخند است که در اثر سالها دندانقروچه (Bruxism) یا رفلاکس اسید کوتاه شده است.
پروتزهای فک و صورت (Maxillofacial Prosthetics): زیرشاخهای از پروتزهای دندانی است که ساختارهای صورت (مانند چشم، بینی و گوش مصنوعی) را که در اثر ضربه، جراحی یا نقایص مادرزادی از دست رفتهاند، بازسازی میکند.
مرکز ایمپلنت
مجموعه ما با بهرهمندی از برترین متخصصان دندانپزشکی و مجهز بودن به جدیدترین فناوریهای روز، همواره میکوشد تا در تمامی مراحل درمان، بالاترین سطح رضایت بیماران را فراهم سازد.
دسترسی سریع
ارتباط با مرکز