ایمپلنت دندان زمانی موفقیت آمیز است که پایه ایمپلنت به استخوان فک جوش خورده باشد. به همین دلیل دندانپزشک های حرفه ای و متخصص با توجه به شرایط بیمار سعی می کنند بهترین روش ایمپلنت را انتخاب نمایند. امروزه ایمپلنت Uv به عنوان یکی از جدیدترین روش های ایمپلنت توانسته تا 90 درصد این موضوع را تضمین کند. با این وجود پس از انتخاب روش ایمپلنت بهتر است بررسی کنید که آیا این روش انتخاب درستی برای شما است یا خیر؟
ایمپلنت با روش UV دقیقاً چیست؟
ایمپلنت Uv روشی بسیار موثر برای آماده سازی سطح ایمپلنت است و می تواند آن را به طور کامل استریل نماید. از طرفی استریل پایه ایمپلنت پیش از کاشت آن به طور مستقیم جوش خوردن ایمپلنت به فک را تحت تاثیر قرار می دهد. در این روش از اشعه ماوراء بنفش استفاده می شود که کمک می کند تا تقریبا سه ماه بعد از جراحی ایمپلنت به فک جوش بخورد.
فوتوفانکشنالایزیشن (UV Photofunctionalization) به زبان ساده
فوتوفانکشنالایزیشن از موثرترین تکنیک های ایمپلنت Uv برای مقابله با پیری بیولوژیکی است. همچنین می تواند زیست فعالی تیتانیوم را نیز افزایش دهد. به همین دلیل استفاده از این تکنیک نقش بسیار زیادی در موفقیت کاشت ایمپلنت دارد.
تفاوت ایمپلنت معمولی با ایمپلنت UV شده
مهم ترین و اصلی ترین تفاوت ایمپلنت دندان معمولی و Uv در استفاده از اشعه ماوراء بنفش است. در ایمپلنت UV با استفاده از اشعه ماوراء بنفش سطح ایمپلنت را استریل می کنند و آن را برای کاشت آماده می نمایند. در صورتی که از این اشعه در ایمپلنت های معمولی استفاده نمی شود.
تاریخچه و پیدایش این فناوری (اولین بار توسط چه کسی و چه زمانی؟)
کشف و استفاده از اشعه ماوراء بنفش خورشید در علم از سال ۱۸۰۱ توسط یوهان ویلیام ریتر (دانشمند آلمانی) انجام شد. در سال های بعد این تکنیک قدرت بیشتری پیدا کرد و در زمینه های مختلفی مورد استفاده قرار گرفت. سال ۱۹۰۳ دانشمند دانمارکی نیلز فینسن پی برد که از این اشعه نامرئی می توان در علم پزشکی نیز استفاده کرد. به همین دلیل توانست به دلیل استفاده موفقیت آمیز از این اشعه در پزشکی جایزه نوبل دریافت نماید.
دستگاه و نحوه عملکرد UV روی ایمپلنت
استفاده از دستگاه UV روی ایمپلنت دندان می تواند در جوش خوردن آن به استخوان فک و استریل کردن آن نقش موثری داشته باشد. به همین منظور دندانپزشک از این دستگاه به منظور رشد استخوان اطراف ایمپلنت استفاده می کند. این کار با تحریک استخوان فک منجر به ثبات ایمپلنت و اتصال سریع تر آن به استخوان می شود.
فرآیند UV زدن ایمپلنت چند دقیقه یا چند ثانیه طول میکشد؟
جالب است بدانید که استفاده از UV روی ایمپلنت دندان می تواند ۱۰ تا ۲۰ ثانیه طول بکشد.
چرا به ایمپلنت UV نیاز داریم؟
سال هاست که ایمپلنت دندان یکی از امن ترین روش های جایگزینی دندان های از دست رفته است. با این وجود نمی توان عوارض و مشکلات ناشی از ایمپلنت مانند پس زدگی و یا التهاب اطراف آن را نادیده گرفت. این مشکلات منجر به شکست در عملیات ایمپلنت دندان می شوند. استفاده از ایمپلنت Uv شده می تواند تا حد بسیار زیادی از بروز این مشکلات جلوگیری کند. بنابراین با کمک این روش می توان میزان موفقیت در فرایند ایمپلنت را افزایش داد.
چه مدت پس از تولید، ایمپلنت دچار پیری بیولوژیک میشود؟
طول عمر ایمپلنت دندان و زمان پیری بیولوژیک آن به شرایط اتصال ایمپلنت به استخوان فک بستگی دارد. از
آنجایی که ایمپلنت Uv شده اتصال بسیار مناسبی با استخوان فک دارد، دیرتر از سایر ایمپلنت های دندان دچار پیری بیولوژیک می شود.
مزایای ایمپلنت با روش UV
ایمپلنت Uv شده با مزایای فوق العاده ای همراه است که می تواند بخش زیادی از ترس ها و استرس های شما را از بین ببرد. به همین دلیل امروزه این روش نوین در میان جراحان و دندانپزشکان بسیار محبوب شده است. از مهم ترین مزایای ایمپلنت با روش UV می توان به موارد زیر اشاره داشت.
- استریل نمودن کامل ایمپلنت دندان و فعال سازی آن در ۲۰ ثانیه
- استفاده از رزوه های خود چسبنده که تاثیر زیادی در نصب راحت و دقیق ایمپلنت دارند.
- صاف نگه داشتن ایمپلنت دندان و افزایش دقت در نحوه قرارگیری آن
- جلوگیری از تحلیل و یا آسیب دیدن استخوان کورتیکال
- طراحی آبدوست ایمپلنت UV که منجر به بهبود اتصال استخوان و ایمپلنت می شود.
- امکان UV کردن تمامی قوس های بالا و پایین ایمپلنت دندان
خاصیت ضدباکتریایی سطح UV شده
درمان توسط اشعه ماوراء بنفش می تواند در یک دقیقه لایه هیدروکربنی روی ایمپلنت ها را بردارد. این موضوع امکان لنگر انداختن ایمپلنت را دو برابر کرده و مقاومت آن را در برابر باکتری ها ۶۰ درصد افزایش می دهد.
چه بیمارانی بیشتر از ایمپلنت UV سود میبرند؟
معمولا کسانی که سیگاری هستند و یا به بیماری دیابت دچار شده اند بیشترین متقاضیان ایمپلنت UV می باشند. این افراد با استفاده از این روش می توانند عوارض ناشی از ایمپلنت دندان را به شکل قابل توجهی کاهش دهند.
مقایسه ایمپلنت UV با سایر روشهای فعالسازی سطح
برای فعال سازی سطح ایمپلنت دندان می توان از سه روش UV، پلاسما و سطح آبدوست شیمیایی استفاده نمود. در ادامه بررسی می کنیم که کدام یک از این روش ها انتخاب بهتری است و چرا؟
UV در مقابل پلاسما (Plasma) – کدام بهتر است؟
روش پلاسما نیز مانند UV از روش های نوین در علم دندانپزشکی است که به تسریع روند درمان کمک می کند. کسانی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند بهتر است از پلاسما استفاده کنند، زیرا این روش روند بهبودی را سرعت می بخشد. با این وجود نباید فراموش کرد که ایمپلنت UV امکان اتصال استخوان و پایه را افزایش می دهد و درصد موفقیت آن بیشتر از پلاسما می باشد.
UV در مقابل سطح آبدوست شیمیایی (Hydrophilic Surface)
عملکرد ایمپلنت UV و Hydrophilic Surface در آبدوست تقریبا یکسان است. مهم ترین تفاوت این دو روش در مدت زمان آبدوست ماندن ایمپلنت می باشد. زمانی که فعال سازی سطح با اشعه ماوراء بنفش انجام می شود، نتیجه دائمی خواهد بود. در صورتی که هنگام استفاده از Hydrophilic Surface با قرار گرفتن ایمپلنت در مقابل نور خورشید یا فضای تاریک، این خاصیت به سرعت از بین می رود.
جدول مقایسه هزینه، زمان و اثربخشی
| روش | هزینه | زمان | اثربخشی |
| ایمپلنت UV | متوسط | سریع | دائم |
| پلاسما | بیشتر | سریع | دائم |
| سطح آبدوست شیمیایی | کمتر | سریع | موقت |
محدودیتها و چالشهای ایمپلنت با روش UV
با توجه به اینکه روش ایمپلنت UV از روش های نوین دندانپزشکی است، تخصص و مهارت پزشک در استفاده از آن بسیار مهم است. بنابراین فعال سازی سطح ایمپلنت و مدت زمان آبدوست کردن آن از اهمیت فوق العاده ای برخوردار می باشد. در غیر اینصورت احتمال بروز عفونت، عدم تطبیق پذیری ایمپلنت و استخوان فک و همچنین آسیب به بافت های اطراف ایمپلنت افزایش می یابد.
سوالات متداول
زمانی که سطح ایمپلنت تحت تاثیر اشعه ماوراء بنفش آبدوست می شود و مواد آلی روی آن از بین می رود، ایمپلنت UV شده است.
مدت زمان کاشت نسبت به سایر ایمپلنت ها کمتر است./ نرخ پیوند استخوان بهبود می یابد./ عوارض کاشت و سرعت ترمیم بیشتر می شود.
زمان بهبودی سریع تر خواهد شد./ احتمال عفونت کاهش می یابد./ برای بیماران و افراد مسن انتخاب مناسب تری است./ تطبیق پذیری بیشتری دارد.
منابع:
rivercitydentistry.com
drperrone.com
pmc.ncbi.nlm.nih.gov
