انسان ها همیشه به صورت کامل و یک دفعه دندان های خود را از دست نمی دهند. بلکه بیشتر به صورت تک تک و در فواصل مختلف، ممکن است دندان های خود را را از دست دهند. برای این که جای خالی یک دندان را پر کنید، می توانید از بریج استفاده کنید.
این روش در اصل استفاده از یک دندان مصنوعی یا جعلی در محل مفقود شده از دندان می باشد. زمانی که از بریج دندان استفاده می کنید، توسط دیگر دندان هایی که در اطراف دهانتان و جای خالی قرار گرفته اند، این دندان جعلی نگهداری می شود. به این نحوه نگهداری پونتیک نیز می گویند.
باید بیان نماییم که بریج ها از مواد مختلفی ساخته می شوند، حتی در برخی از موارد می توانید این دندان ها را از جنس طلا نیز بیابید. اما اصولا برای این که با دندان های طبیعی یک دست شوند، آنها را از پرسلین می سازند. تا رنگ طبیعی دندانی داشته باشند.
پل های دندانی را می توان تا زمانی که دندان های اطراف قادر به تحمل و نگهداری از آن هستند استفاده نمود. اگر این دندان ها دیگر قادر به تحمل بریج نبودند، می توانید از روش های دیگری همچون ایمپلنت برای پر کردن جای خالی دندان استفاده کنید.
بسیاری از بیماران که به دنبال یافتن روشی مناسب تر برای پر کردن جای خالی دندان های خود هستند، می پرسند که ایمپلنت بهتر است یا بریج؟ برای پاسخ به این سوال باید ابتدا مزایا و معایب هر یک از روش های ایمپلنت یا بریج را بدانیم. تا بتوانیم تشخیص دهیم بریچ بهتر است یا ایمپلنت.
یکی از دلایل تکنیکی و علمی جهت استفاده از پل دندانی، وجود حداقل دو دندان در اطراف دندان خالی می باشد. تا بتوان پایه های بریج را بر روی آنها قرار داد. در حالی که برای انجام ایمپلنت نیازی به هیچ دندان دیگری نخواهد بود. زیرا این دندان ها بر روی یک پروتز محکم و مستقل درون فک جای گذاری می شوند.
از طرف دیگر کسانی که دارای تعداد بیشتری از دندان های خود را از دست داده اند بریج یا ایمپلنت کدام یک می تواند مناسب باشد؟ مسلما در این صورت استفاده از بریج روشی مناسب به شمار نخواهد رفت. زیرا از ایمپلنت بهتر است در مواقعی استفاده نمود که فرد تعداد بسیار زیادی از دندان های خود را در فک از دست داده اند. در حالی که برای بریج دندان باید پایه ای برای اتصال وجود داشته باشد.
بریج دندان شامل انواع گوناگونی است که بسته به عوامل مختلفی است که از مهم ترین آنها جنس و فرم دندان های کناری فضای خالی را می توان نام برد. انواع بریج دندان نتیجه های متفاوتی را نیز به همراه خواهد داشت. پر استفاده ترین و معروف ترین این بریج ها را در ادامه برایتان توضیح خواهیم داد.
رایج ترین نوع بریج دندان، مدل ثابت یا سنتی می باشد. به این صورت که دندان مصنوعی در وسط است. به همراه دو تاج در دو طرف آن که هر کدام روی دندان های کناری در دهان قرار می گیرند. به منظور قرارگیری بهتر تاج ها و بریج، دندان های کناری را نیز کمی می تراشند.
این روش نیز مانند روش پیشین عمل می کند. تنها تفاوت موجود این است که برای اتصال نیازی به دو دندان در دو طرف نیست و تنها یک طرف برای کار گذاشتن بریج کفایت می کند. باز هم در این روش نیاز به تراشیدن دندان پایه است تا فضای خالی را به میزان لازم برای کارگذاری بریج برسانیم.
در این روش از طریق باله ای فلزی که از دو طرف متصل به دندان مصنوعی است به دندان های کناری متصل می شویم. این روش خاص پیوند عموماً برای دندان های جلو استفاده می شود مخصوصاً در مواردی که دندان های کناری فضای خالی در وضعیت پایداری قرار دارند.
مزیت بسیار زیادی که این روش نسبت به روش های قبلی دارد این است که دندان پزشک نیازی به تراشیدن دندان های کناری ندارد و تنها مقداری تنظیم کردن کفایت می کند. کیفیت بریج و میزان کارکرد آن نسبت به روش قبلی به شدت بالاتر است.
روشی راحت و مناسب برای افرادی که نیاز به جایگزینی یک یا دو دندان افتاده دارند، روش بریج کامپوزیت است. این روش در یک جلسه انجام می شود که طی آن، دندان مصنوعی مستقیماً در فضای خالی جایگذاری می شود.
باید مراقب باشید زیرا که مواد استفاده شده در این روش امکان جدا شدن و گسستن را دارند. از سیم یا روبانی تقویت شده که با نام ریباند شناخته می شود نیز می توان برای مقاومتر بودن بریج استفاده کرد. مشابه بریج مریلند، از این بریج نیز می توان برای مواقع موقتی و یا بیماری های مقطعی استفاده کرد.
این روش نیز در طول سال های اخیر بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد زیرا هیچ صدمه ای به دندان های طبیعی جانبی وارد نمی کند. این روش برای دهان هایی که چندین دندان مجاور افتاده دارند ، پیشنهاد می شود که طی آن از بریج و دندان مصنوعی، بین دو ایمپلنت استفاده می شود. این ایمپلنت ها به عنوان دو دندان مجاور برای ثابت شدن بریج، بسیار مقاوم تر از تاج های گفته شده در روش های پیشین عمل خواهند کرد.
استفاده از بریج منجر می شود تا دندان های اطراف نیز اگر دچار شکستگی، یا رنگ مناسب و پر شدگی باشند، با روکش پوشانده شوند.
استفاده از این پل های دندانی منجر می شود تا دندان های اطراف کج نشده و حالت خود را حفظ کنند.
زیباتر شدن لبخند با مرتب شدن دندان ها
اگر بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید مشکلی برای دندان های شما پیش نخواهد آمد.
بریج در مقایسه با دندان های مصنوعی که به صورت یکسره در دهان قرار می گیرند، دردسر کمتری داشته و فرد برای تمیز کردن آن دچار مشکل نمی شود.
دوره درمانی و ساخت بریج بسیار کوتاه است. از این رو این روش از محبوبیت بالایی برخوردار می باشد.
از جمله عوارضی که می توانیم در استفاده از پل دندان بیان نماییم، ایجاد حساسیت است. این عارضه از جمله رایج ترین عوارض بعد از بریج دندان می باشد. برخی دچار حساسیت های خفیف دندانی می شوند که با استفاده از نوشیدنی های گرم و سرد درد بسیار زیادی را احساس میکنند.
از عوارض دیگر بریج می توانیم به عفونت و پوسیدگی اشاره نماییم. یکی از عارضه های طولانی مدت که در دندان بروز می نماید، پوسیدگی و عفونت است. این پوسیدگی ممکن است به علت سایش طبیع، پاره شدن پل، یا نصب نادرست پل دندان ایجاد شود.
از دیگر موارد و عوارض انجام بریج باید به درد خفیف تا متوسط اشاره نماییم. البته پس از انجام پل دندان اصولا احساس درد، التهاب، کبودی و تورم در لثه بسیار طبیعی است. اما اگر این درد بعد از چند هفته کاهش نیافت، باید حتما به پزشک مراجعه نمایید.
در برخی از موارد نیز شکستگی در دندان ها بعد از بریج شاهد شده است. استرس می تواند به راحتی منجر به تضعیف و شکست در پالپ های دندان ها باشد. که این پالپ ها نیز به عنوان حمایت کننده دندان ها به شمار می روند.
در ابتدا باید از دندان افتاده و دندان های مجاور قالب گیری کرد تا با بررسی آن میزان نیاز برای تراش دندان ها و اندازه دندان مصنوعی مشخص شود.
سپس تراشیدن دندان ها انجام می شود. این تراش باید به قدری از قسمت مینای دندان ها صورت گیرد که فضای کافی برای قرار گیری تاج ها و دندان مصنوعی در قسمت خالی دهان به وجود آورد.
در مرحله بعد عملیات قالب گیری را خواهیم داشت تا از میزان تراش دندان ها و اندازه مناسب بریج اطمینان حاصل کنیم.
سپس قالب جدید، برای ساخت بریج اصلی به آزمایشگاه فرستاده می شود و بریج موقت را برای محافظت از دندان های تراشیده شده استفاده می کنیم تا بریج اصلی آماده شود.
پس از طی شدن مراحل ساخت بریج دندان با مراجعه مجدد به دندان پزشک بریج اصلی را جایگزین می کنیم و پس از اطمینان از راحت و متناسب بودن آن را می چسبانیم. در نهایت بعد از مطمئن شدن از استواری و قرارگیری صحیح ، بریج را با استفاده از مواد مخصوص در جای خود ثابت می کنیم.
بریج دندان یا پل دندانی، نوعی ترمیم ثابت است که برای جایگزینی یک یا چند دندان از دسترفته استفاده میشود. در این روش، دندان مصنوعی (پونتیک) به دندانهای کناری متصل میشود تا جای خالی را پر کند.
افرادی که تنها یک یا دو دندان از دست دادهاند و دندانهای سالم در اطراف ناحیه خالی دارند، بهترین کاندید برای بریج دندانی هستند. در صورتی که دندانهای مجاور ضعیف یا پوسیده باشند، ممکن است ایمپلنت گزینه مناسبتری باشد.
بریجها معمولاً از پرسلین (چینی دندانپزشکی) ساخته میشوند تا رنگی طبیعی مشابه دندانهای اطراف داشته باشند. اما در برخی موارد از طلا، آلیاژهای فلزی یا ترکیب فلز و سرامیک نیز استفاده میشود.
ایمپلنت دندان بهصورت مستقل در استخوان فک کاشته میشود و نیازی به دندانهای اطراف ندارد، اما بریج باید به دندانهای مجاور متصل شود. ایمپلنت ماندگاری بیشتری دارد، اما هزینه و زمان درمان آن معمولاً بیشتر است.
با رعایت بهداشت دهان و چکاپ منظم، بریج دندان میتواند بین ۵ تا ۱۵ سال دوام داشته باشد. استفاده از نخ دندان مخصوص و مسواک مناسب در افزایش طول عمر آن مؤثر است.
از مهمترین مزایای بریج میتوان به زیبایی لبخند، حفظ موقعیت دندانهای مجاور، بهبود عملکرد جویدن و گفتار، و زمان درمان کوتاهتر نسبت به ایمپلنت اشاره کرد.
برای نصب بریج، لازم است دندانهای اطراف تراشیده شوند. همچنین احتمال حساسیت، پوسیدگی زیر روکش، یا شل شدن بریج در صورت نصب نادرست وجود دارد. رعایت بهداشت دهان اهمیت زیادی در جلوگیری از این مشکلات دارد.
اگر توسط دندانپزشک متخصص و با روش اصولی انجام شود، خیر. اما در صورتی که دندانهای پایه ضعیف باشند یا فشار زیادی به آنها وارد شود، احتمال آسیب یا نیاز به درمان ریشه وجود دارد.
حساسیت به گرما و سرما، درد خفیف، التهاب لثه، و در موارد نادر، عفونت از عوارض اولیه محسوب میشوند که معمولاً ظرف چند هفته برطرف میشوند. در صورت تداوم، باید به پزشک مراجعه کرد.
هزینه بریج به نوع آن (معمولی، مریلند، معلق یا متکی بر ایمپلنت)، جنس مواد بهکاررفته (فلزی، سرامیکی یا ترکیبی) و تعداد دندانهای درگیر بستگی دارد. قیمت نهایی توسط پزشک و پس از معاینه تعیین میشود.
در برخی بیمهها، بخشی از هزینه درمانهای ترمیمی مانند بریج ممکن است پوشش داده شود، اما معمولاً درصد زیادی از هزینهها بر عهده بیمار است. بهتر است پیش از درمان با بیمه خود هماهنگ کنید.
بله، در صورتی که دندانهای پایه بریج ضعیف شوند یا از بین بروند، میتوان پس از خارج کردن بریج، از روش ایمپلنت برای جایگزینی دندان استفاده کرد.
در حین آمادهسازی و نصب بریج، از بیحسی موضعی استفاده میشود و بیمار دردی احساس نمیکند. بعد از آن ممکن است کمی درد یا حساسیت وجود داشته باشد که با مسکن یا مراقبت صحیح برطرف میشود.
با رعایت دقیق بهداشت دهان، تغذیه مناسب، پرهیز از جویدن خوراکیهای سفت و مراجعه منظم به دندانپزشک، میتوان طول عمر بریج را تا بیش از ۱۰ سال افزایش داد.
مرکز ایمپلنت
مجموعه ما با بهرهمندی از برترین متخصصان دندانپزشکی و مجهز بودن به جدیدترین فناوریهای روز، همواره میکوشد تا در تمامی مراحل درمان، بالاترین سطح رضایت بیماران را فراهم سازد.
دسترسی سریع
ارتباط با مرکز